Mont Ventoux ( 1.912 m)

De Mont Ventoux is waarschijnlijk na de Alpe d’Huez de beroemdste fietsberg voor veel Nederlanders en Belgen. Logisch, want de klim is lang, steil en vol met historie. Als de klim nog niet zwaar genoeg is, dan doet de wind er nog een schepje boven op. En als het niet waait dan zorgt de kou of de zinderende hitte wel voor moeilijke omstandigheden. Kortom, je krijgt deze ‘kale berg’ zelden kado. De beklimming van de Ventoux is voor veel (voornamelijk) mannen een uitdaging die ooit gedaan moet worden. Je rijdt hier dan ook nooit alleen. Iedereen schrijft hier zijn eigen heldenverhaal.

De Ventoux doet zijn naam eer aan, het woord vent betekent namelijk wind in het Frans, en stormen kan het op deze top. De berg wordt regelmatig afgesloten omdat het te hard waait. Windsnelheden tot 300 kilometer per uur zijn gemeten. Als die wind het enige was wat de klim zwaar maakt dan ‘viel het nog wel mee’. Maar de Mont Ventoux is ook nog eens vreselijk steil en dat voor 20 kilometer, misschien niet continu maar wel meer dan genoeg om het elke wielrenner flink zwaar te maken. En als je net denkt dat het wel mee valt, steekt die wind vast wel weer op!

De Ventoux is de hoogste top in de wijde omtrek. Zijn bijnaam de ‘reus van de Provence’ is dan ook volledig logisch. Het feit dat deze berg zo hoog boven zijn omgeving staat zorgt ook voor een meteorologisch bijzonder klimaat. Natuurlijk is er die wind, altijd die wind. Maar daarnaast regent het op de Ventoux ook veel, vaak en hard. Reken op zo’n 90 regendagen per jaar met een gemiddelde hoeveelheid regen van maar liefst 1220 mm per jaar. Wolkbreuken met 100 mm neerslag per uur komen elk jaar wel voor. De meeste regen valt aan de oostzijde, de westzijde heeft een veel meer mediterraan klimaat. Deze berg is zijn eentje dus een heel gebergte, en zo voelt dat ook wel als je de berg opfietst.

De Ventoux is op meerdere manieren te beklimmen. De klim vanuit Bédoin is de beroemdste klim van de Ventoux, ruim 21 kilometer. Als het hard waait is dit de zwaarste klim omdat je het langst in het ‘maanlandschap’ klimt. Verder hangt het af van wat voor een type klimmer je bent of de zijde van  Malaucène of Bedoin je het beste ligt.

De eerste paar kilometer vanuit Bedoin beginnen mild. Eenmaal in het bos begint de ellende. Hier klapt de 10 % stijging er goed in, en je verwacht misschien schaduw in dit bos, maar reken eerder drukkende hitte. Om het mooier te maken wordt je vergezeld door duizenden vliegen die er een sport van maken om met wielrenners mee te vliegen. Mocht je ondanks al deze rampspoed oog hebben voor de omgeving, dan zie je een fantastische weg omhoog slingeren (ook heerlijk en behoorlijk overzichtelijk om af te dalen trouwens). Naast deze weg zie je een mooi bos met bijzondere vegetatie. Aardig wat struiken en bomen die op de Ventoux groeien zijn behoorlijk uniek. Net als die weg trouwens, hier geen traditionele haarspeldbochten, de weg lijkt eerder een meanderende rivier.

Eenmaal boven het bos verandert de omgeving snel in een maanlandschap. Geen enkele boom om je uit de wind te houden. En afhankelijk van die wind gaat de beklimming lekker worden (het is vanaf hier gemiddeld genomen veel minder steil) of een ware hel. Als het je lukt om boven te komen met een flinke ‘Ventoux-bries’ dan mag je jezelf tot wielrenner ridderen. De laatste kilometer heeft trouwens nog wel een verrassing in petto. Die laatste kilometer is namelijk best steil, vooral het laatste stukje naar de top zelf, waar toeristen en dagjesmensen het zwoegende wielrenners niet makkelijker maken.

Terwijl het in het bos vaak vervelend warm is, is het op de top van Ventoux vaak ijskoud, zelfs in de zomer. Houd hier rekening mee met de kleding die je meepakt. Vanaf de top is het genieten van het uitzicht in de verre omtrek. Na de klim volgt de natuurlijk afdaling, en deze is erg lekker op de Ventoux. Menig wielrenner heeft hier zijn snelheidsrecord gebroken.

Bron: www.klimtijd.nl