Wat kan het leven toch geweldig zijn. Paaszaterdag begon met een behoorlijke trainingsinspanning met de Amstel Goldrace. Het was superweer. De ene week train je met 0 graden en sneeuw, de week erop geweldig weer, zonnetje en het mooiste fietsgebied van Nederland. Paaszondag begint de spanning een beetje toe te nemen. Dinsdag vindt eindelijk die belangrijke scan plaats waar we als gezin ruim 2 jaar mee bezig zijn geweest. Zouden we eindelijk te horen krijgen dat het allemaal goed is? Wat nou als we niet de bevestiging krijgen die we zo graag willen. En toch, Pasen is toch het begin van het nieuwe leven?

 

Maandag rijden we met z’n allen naar Limburg en we hebben een ontspannen dag in het zwembad in Gulpen. We checken in in het Van der Valk in Maastricht. Een jongens en een meisjeskamer. We kunnen eigenlijk niet slapen en de spanning is te voelen….

 

Dinsdag is het eindelijk zover. Ik breng Joris en Marieke naar het ziekenhuis. Eerst heeft Joris een oogcontrole. Renske en Niels zwemmen in het zwembad van het hotel. Als we uitgecheckt zijn en ook naar het ziekenhuis gegaan heb ik de hoop dat het de laatste keer wordt dat ik er naar toe ga. Joris heeft zijn MRI scan en dan begint het laatste wachten tot de neurochirurg de scan heeft kunnen bekijken. Hij legt uit wat er is gebeurd en laat, zoals hieronder is weergegeven, dat een deel van de hersenen is weggehaald (dat is nu donker). Aan de rechterkant zie je de foto van voor de operatie. De lichte punt is het weefsel dat weeffouten bevatte en dus de epilepsie veroorzaakte.

 

 

Joris is genezen van epilepsie. Wat zijn we blij met z’n allen. Of komt nu alle spanning eruit? Vallen we om omdat we hebben moeten zorgen? Nee, wij gaan door… En wat zijn wij dankbaar…. Voor de kinderarts in het Jeroen Bosch Ziekenhuis (Dr. Van der Weij) die altijd heeft geluisterd naar onze zorgen en uiterst adequaat heeft gehandeld op het moment dat de epilepsie openbaarde. De neurologen van Kempenhaege (dr Braakman) die de casus van Joris hebben voorgelegd en hebben kunnen bewerkstelligen dat Joris behandeld kon worden. De afdeling neurologie van het Maastricht UMC die hebben zorggedragen voor een geweldige behandeling en ondersteuning gedurende het gehele traject van intake tot en met evaluatie. Bijzondere dank voor Dr. Klinkenberg en Jeske Nelissen. Als laatste maar allerbelangrijkste is natuurlijk de neurochirurg die Joris beter heeft gemaakt, Dr. Dings!!!!!!

Daarnaast natuurlijk net zo belangrijk, de verpleegafdeling in het MUMC en de jeugdpsychologe Renske van Engeland die gedurende de hele periode in het ziekenhuis Joris’ steun en toeverlaat was…

 

Dat was nog niet alles. Afgelopen donderdag mocht Joris tijdens de laatste competitiewedstrijd van New Heroes Basketball schieten voor de TV Ball. Hij kon daarmee een televisie winnen…. En zijn tweede poging was raak!!!

.

Samengevat zijn we enorm dankbaar aan iedereen die we hier benoemd hebben, maar minimaal net zo blij met iedereen die zo enorm met ons heeft meegeleefd in de afgelopen 2 jaar, iedereen die gedoneerd heeft via deze link. Doneren kan natuurlijk nog altijd en steun #TeamJorisNL